نقش رسانه ها در آموزش به مردم

بی شک یکی از مهمترین وظایف رسانه های دیداری، شنیداری و نوشتاری افزایش دانش مخاطبان خود در زمینه های مختلف است تا مردم و مخاطبان بتوانند در هر نوبت از استفادۀ خود از آن رسانه، آگاهی خود را نیز به بهترین نحو افزایش دهند.

رسانه های نوشتاری که این روزها مطبوعات و سایت های اینترنتی را باید از مهمترین مصادیق آن ها دانست، قطعا کاربرد کمتری به نسبت رسانه های دیداری و شنیداری مثل رادیو و تلویزیون دارند. قطعا به همین علت است که امام خمینی (ره) نیز صدا و سیما را یک دانشگاه معرفی نمودند و افزایش شبکه های تخصصی نیز به عنوان رویکرد سال های اخیر رسانه ملی برای آموزش و برقراری ارتباط موثرتر با مخاطبان در دستور کار قرار گرفته است.  

دربی؛ مربیان ترسو یا تماشاچیان پرتوقع

باز هم دربی تهران که مهمترین بازی باشگاهی در سطح ایران است مساوی از آب درآمد. آمار دربی نشان می دهد که از 77 بازی تا کنون 34 بازی با تساوی همراه بوده یعنی یعنی 44 درصد از دیدارهای دو تیم مساوی شده است که چندان آمار مطلوبی نیست.

حساسیت بسیار بالای این بازی بر کسی پوشیده نیست. علاقه مربیان به گرفتن حد اقل یک امتیاز از حریف هم درست. تعصب تماشاچیان دوآتشه فوتبال بر روی تیم محبوب خود و توقع و انتظار برد داشتن از تیمشان هم درست. اما همه این ها به چه قیمتی؟ 

ایرانیان باستان چگونه ازدواج می کردند

در آن زمان که زن‌ربایی و حتی خرید زن در میان بسیاری از ملل و اقوام هند و اروپایی معمول و متداول بود، ازدواج ایرانی در سایه نظم و نسقی که آیین زرتشت آورده بود، نتیجه عقد بود.

وجود ایزد بانوانی چون آناهیتا و اشی و نقش آنان در تفکرات ایرانی اهمیت خانواده را بیشتر می‌نمایاند.

آناهیتا با صفات نیرومندی، زیبایی و خردمندی، به صورت ایزد بانوی عشق و باروری نیز در می‌آید، زیرا چشمه حیات از وجود او می‌جوشد و بدین گونه «مادر خدا»‌ نیز می‌شود. و اشی نماد توانگری و بخشش، ایزد بانویی است که پیشرفت و آسایش به خانه‌ها می‌برد و خرد و خواسته می‌بخشد. 

ما ایرانی های خاطره باز

ما ایرانی ها اصولا خاطره بازیم. این را هر روز یا حداقل هرچند روز یک بار تجربه می کنیم. اغلب آقایان تا سال ها پس از سربازی دوست دارند خاطرات سربازی شان را برای دیگران بازگو می کنند. بسیاری از خانم ها هم دوست دارند تا سال ها پس از اتمام دوران دانشجوئی یا مراسم ازدواجشان، خاطرات مربوط به آن را برای دیگران تعریف کنند.

اصلا هیچ ایرادی هم نداره و نمی خواهم در مذمت این قبیل خاطره بازی ها سخن بگویم. چرا که جزئی از فرهنگ خوب ماست. جالبی این قسم خاطره بازی ها هم این است که همیشه و همه جا دوست داریم خاطرات خوبمان را بازگو کنیم و تلخی های زندگی مان را برای خود نگاه می داریم. 

من چیکاره بیدم؟

یک سال و نیمی هست که وبلاگمو راه انداختم و قبلش هم هیچ کجائی سابقه وبلاگ نویس نداشتم. اما در این راه با مسائل مختلفی روبرو شدم کهلازم دیدم مطالبی را با خوانندگانم در میان بگذارم.

اول اینکه همانطور که از اول قرار گذاشته بودم، عمده مطالب وبلاگم را خودم می نویسم و در این میان صرفا نظراتم را بیان می کنم و نیازی نمی بینم خودم را وامدار شخص و گروهی بدانم جز آنچه که بدان اعتقاد داشته و دارم و با مروری بر کل آثار وبلاگم به راحتی می توانید بدان دست یابید. 

کمک. کمک. در گردآب بیکاری گرفتاریم

بیکاری یکی از حرف های اصلی جوانان در طول سالهای اخیر بوده و از هر 10 جوان که بخواهید تا دو دغدغه اصلی زندگی شان را در زمان فعلی بیان کنند بی شک اشتغال یکی از دو دغدغه 9 تا از آن ها است.

اگر بخواهیم مرور کنیم که اصلا چه شد که امروز بیکاری اینقدر بیداد می کنه می شود چند دلیل اصلی را برشمرد:

1- در سال های نخست انقلاب و به ویژه نیمه نخست دهه شصت رشد جمعیت به یکباره سیر صعودی تندی به خود گرفت بدون اینکه مسئولان برای این جمعیت فکری کنند. نتیجه آن شد که این گروه در زمان تحصیل مدارس سه شیفته را تجربه کردند و در زمان کنکور سد بلند کنکور را دیدند که مثلا در سال 1381 از 1.600.000 هزار داوطلب تنها 200 تا 300 هزار نفر قبول می شدند. نه مثل الان که صندلی های دانشگاه خالی بماند. 

پزشک و پزشکی

امروز اول شهریور است و چند سالی است این روز را به یاد ابو علی سینا حکیم و دانشمند بزرگ ایرانی، روز پزشک نامیده اند. هرچند که پزشکی تنها یکی از ابعاد شخصیتی این دانشمند بزرگ بوده و وی را باید یکی از دانشکندان بلندمرتبه در فلسفه اسلامی و نیز نجوم دانست و از شاعری وی نیز نباید گذشت.

پزشکی در این دوران به اندازه زمان فعلی تخصصی و شاخه شاخه نبود و هر بیماری فارغ از نوع بیماری خود به طبیب و حکیم شهر خود مراجعه می نمود. پزشک آن عصر البته خود را هیچ گاه فارغ التحصیل نمی دانست که مدرکی را بگیرد و دیگر دور و بر علم آموزی را خط بکشد و همیشه خود را در معرض کسب علم قرار می داد.